[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 17، شماره 3 - ( 7-1398 ) ::
جلد 17 شماره 3 صفحات 434-447 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه دو رویکرد تمرینات ورزشی و دارو درمانی بر برخی تغییرات ساختاری بافت بیضه موش‌های صحرایی مبتلا به ADHD
محمد جواد عرب ، حسن عبدی*
استادیار گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.
چکیده:   (88 مشاهده)
هدف: مطالعات نشان داده‌اند که ورزش و متیل فنیدیت بر ساختار بافت بیضه اثرگذارند؛ بنابراین، هدف از این پژوهش مقایسه دو رویکرد تمرینات ورزشی و دارو درمانی بر برخی تغییرات ساختاری بافت بیضه موش‌های صحرایی مبتلا به ADHD  بود. روش بررسی: روش تحقیق از نوع آزمایشگاهی بود. 40 سر موش‌ صحرایی نر نژاد ویستار ( 4 تا 6 هفته) در مرحله اول به دو گروه گواه (7 سر برای مقایسه با گروه تزریقL-NAME) و گروه تزریق L-NAME (33 سر برای ساخت الگوی حیوانی ADHD) تقسیم شدند. در مرحله دوم، گروه تزریق L-NAME در سن 8 تا 12 هفتگی (میانگین و انحراف معیار وزنی 83/7±23/184 گرم) به یک گروه 5 تایی (جهت نمونه برداری خونی و ارزیابی آنزیم مبدل آنژیوتانسین   و نیتریت اکساید قبل از مداخله)  و 4 گروه 7 تایی شامل گروه­ ADHD بدون مصرف دارو و بدون تمرین استقامتی (جهت مقایسه با گروه‌های مداخله)، و گروه‌های مداخله شامل ADHD + تمرین استقامتی، ADHD + مصرف متیل فنیدیت، ADHD + تمرین استقامتی+ مصرف متیل فنیدیت بودند. از آزمون Open Field جهت تشخیص بیش­فعالی، و از تردمیل 5 بانده جهت تمرینات استقامتی استفاده شد. برنامه تمرینی آزمودنی‌ها 30 دقیقه در هر روز، برای مدت 49 روز بود. بار تمرینی برای گروههای تمرین پس از آشناسازی 5 روزه در هفته اول 20 متر بر دقیقه، هفته دوم و سوم 25 متر بر دقیقه، چهارم پنجم 30 متر بر دقیقه و هفته های ششم و هفتم 35 متر بر دقیقه بود. از آزمون‌های کلوموگروف-اسمیرنوف، واریانس یک­طرفه و آزمون تعقیبی توکی جهت تجزیه و تحلیل داه‌ها استفاده شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که بین قطر لوله‌های سمینیفر و اسپرماتوژنیک و سلول‌های لیدیک گروه گواه نسبت به گروه ADHD + تمرین استقامتی تفاوت معنی‌داری وجود نداشت ولی بین گروه گواه نسبت به دیگر گروه‌ها (ADHD بدون تمرین و بدون مصرف متیل فنیدیت، ADHD + مصرف متیل فنیدیت،  ADHD + متیل مصرف فنیدیت+ تمرین استقامتی) تفاوت معنی‌داری وجود داشت (001/0≥ P). همچنین بین سلول‌های سرتولی گروه گواه نسبت به گروه ADHD  بدون تمرین استقامتی و بدون مصرف متیل فنیدیت تفاوت معنی داری وجود دارد (001/0≥ P)؛ ولی نسبت به دیگر گروه‌ها (ADHD + تمرین استقامتی، ADHD + متیل مصرف فنیدیت+ تمرین استقامتی، ADHD + مصرف متیل فنیدیت،) تفاوت معنی‌داری وجود نداشت (05/0≤ P).   نتیجه­گیری: به نظر می­رسد که تمرینات استقامتی می‌تواند جایگزین مصرف متیل فنیدیت در ارتباط با تغییرات ساختاری بافت بیضه در الگوی حیوانی ADHD باشد.  
واژه‌های کلیدی: اختلال کم توجهی – بیش فعالی، بیضه، تمرین استقامتی، متیل فنیدیت
متن کامل [PDF 1373 kb]   (9 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۸/۱۱/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۲/۶ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۲/۶
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Arab M, Abdi H. The comparison of two approach of exercise training and therapeutic on some structural changes in testicular tissue in rats with ADHD. RBS. 2019; 17 (3) :434-447
URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-682-fa.html

عرب محمد جواد، عبدی حسن. مقایسه دو رویکرد تمرینات ورزشی و دارو درمانی بر برخی تغییرات ساختاری بافت بیضه موش‌های صحرایی مبتلا به ADHD. تحقیقات علوم رفتاری. 1398; 17 (3) :434-447

URL: http://rbs.mui.ac.ir/article-1-682-fa.html



دوره 17، شماره 3 - ( 7-1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله تحقیقات علوم رفتاری Journal of Research in Behavioural Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 34 queries by YEKTAWEB 4038